İçimizdeki Okul Aşkı BamBaşka

Acaba uyudu mu diye kontrole gittiğimde gördüğüm manzara..

Koskoca bir haftayı devirdik okulda.. Pazar sabahı babası geldi, en jet lag haliyle maaile sabahın 6 sında kahvaltıya oturduk.. Babasının gelirken getirdiği envai çeşit kittyli, uzakdoğu çizgi kahramanlı boya, yapıştırma, defter..vs ile gidip gelmiş kadar olduk. Nasıl mutlu oldu, nasıl sevinçten havalara uçtu anlatamam. Babasının olmadığı günlerdeki gerginliği -ki gergin lafzı hafif bile kalır.. O sebeptendir ki anmak, anlatmak, alçak sesle dahi çağırıyor gibi olmak istemedim- de nispeten geçiyor gibi. Sebebi BilgeEce'nin gelişine bağlamak yerine babasının yokluğuna bağlıyorum gördüğünüz gibi. Evrene negatif enerjiler yollayıp masum çocugumun aklına olmadık şeyler getirmek istemem doğrusu. Nitekim bence kardeşin gelmesi bizde hiiiç de öyle negatif etkiler yaşatmayacak.. Her ne ise; konumuz okul.. İkinci haftaya girdik demiştim. Adaptasyon sorunu yaşamayan SalihaBetül'ün artık erken yatma ve kalkma ile de ilgili sorunu kalmadı sayılır. Hala akşamları illa ki bi yatmamak için şansını deniyor ama akşama kadar tam performans çalışan kasları çok da inat edemiyor.. neyse ki... Gün içinde okulun diğer okula oranla epey büyük olması ve ugraşacak çok veli olmasından dolayı birbirimizi hiç ama hiç görmüyoruz. Yemek araları da dahil. Sadece bugün odamın camından başımı çıkardığımda daha önce hiç yapmadığı şekilde çocukları organize ediyordu saklambaç oynarken. Çok keyifli ve bir o kadar tuhaf bir histi benim için.. Akşam ayakkabılarımızı değiştirirken buluşuyoruz vestiyer odasında, birbirimize öpücük atıp dışarı çıkıyoruz. Kendisinin de dediği gibi; "Artık benimle birlikte okula gelmene gerek yok annecim, baksana ben alıştım maşallah!"... alıştı maşallah :)