4 (Dört)

Yazıyla ve rakamla dört.. Büyüdü kocaman oldu prensesim. Evet artık ona prensesim diyebilirim, zira artık kendi seçimleriyle, kendi deyimleriyle o tam bir prenses.. Olmak istediği, hayalini kurduğu, gerçekleştirdiği, gerçekleştirmediği her hayalinde pembeler var.. Yıllar önce Kayyu çok modayken "ben ne zaman Kayyu gibi dört yaşında olucam?" diye sorduğu günler sanki dün gibi.. Bugün ise büyümüş 4 yaşına girmiş. İlk defa hiç bir hazırlığını önceden görmediği -yalnızca pastası kendi istediği gibi oldu- kendi dünyasında bir doğum günü oldu. Pembeler, prensesli pastası, morlar..vs. Okulda kendi sınıf arkadaşları ve geniş ailemiz ile kutladı dört yaşını. Aslında çok gergin ama mutlu bir hali vardı. Hani çok utanır da kızarır ya yanakları insanın.. Hep o hal vardı üzerinde. Pastasını gördüğünde gözlerindeki pırıltıyı asla unutmayacağım. Süslenmiş oyun salonu, hazır edilmiş masası, hazırlıklar... O kadar memnun etmişti ki onu sanki öğretmiş gibi "herşey için teşekkür ederim annecim" deyip sarılıverdi boynuma. Asıl ben herşey için teşekkür ederim gülünce sadece kendi gülen değil tüm dünyayı güldüren gülümsemesi güzel kızım.. 

Doğum günü ayrıntılarını toparlamam ve yazmam biraz vakit alabilir diye en sıcak en taze hislerimi yazmadan geçmek istemedim. Yoksa mutluluğunun her ayrıntılarından bahsetmek istiyorum. En kısa zamanda, inşallah