Güzel Günler...

Güzel şeyler yazmak istiyorum dedim, dileğim geri çevrilmedi. Güzel günler geçiriyoruz belki de o günden beri. Gözlerini pörtletmiyor, karşılık vermiyor.. Asabiyet azaldı, daha bir olgunlaştı. Yine keyifli yine güzel güzel geçiniyoruz. Okulda da mutlu gördüğüm kadarıyla. Öğretmeni değişti, sağlık sebebi ile... Ama yine de mutlu.. Olsun Filiz öğretmenim de çok iyi bir öğretmen diyor. Ayrıca Tuğba öğretmen gittiği için ağlayan çocukları anlayamadığını da itiraf etti. :) Önemli olan güzel vakit geçirmekmiş.. Vay anasını gelenin gideni aratmaması durumu mu yoksa gidenin pek iz bırakamamış olması durumu mu.. Neyse deşmeyelim bu konuyu...

Geçtiğimiz haftalarda hava henüz ayaza dönmemişken taaa Manisa'lardan arkadaşımız Hatice eşi ve güzel kızları Zeynep geldiler. Bayram ziyareti dönüşünde gezilerine bizi de eklemişler, ne iyi etmişler. Biz Aydın'a geçerken hep anneanneye yaklaşmanın ve bir an önce varmanın stresi ile hiç uğramaz hep geçer giderdik Manisa'dan.. Bu sefer eşim oruçlu oldugundan ve iftar saatine denk geldiğinden uğramıştık ama ben onları tatilde bilip aramamıştım.. Her ne ise, onlar geldiler, ne iyi ettiler. Başta planıma SalihaBetül dahil değildi, okulda olacağı için.. Fakat son anda ben okuldan bir türlü çıkamayınca e konuklarımız da tahmin ettiğimiz saatte burada olamayınca çıkışa yakın olduğundan müdahil olabildi.. İyi ki de olmuş çünkü başta çekimser davransa da Zeynep ile birlikte çok sevdiler birbirlerini.. Biz kahvelerimizi içip, sohbet ederken onlar da iki kız çocuğu gayet güzel vakit geçirdiler. SalihaBetül hala ara ara senin arkadaşının kızı Zeynep'i çok özledim, keşke gene gelseler deyip duruyor..

Bu arada epeyce uzayan büyük yataga geçme mevzusu da halloldu SalihaBetül için. Artık yeni yatagında yatıyor.. Kardeşi için de küçük yatagını hazırladık, yan korumalarını takıp yatak devir teslimini gerçekleştirdik. Guruluyuz:) Var olan elbise dolabına bir tarafı oyuncak rafı diger kısmı elbise askılıklı olacak şekilde dolabı da geldi. Fakat hala bir iki rötüş gerektiğinden yerleşemedi. Oyuncaklar kutuda ama neyse ki kitaplar ortada.. Zaten saatler geri alındığından beri eve gelip koştur koştur yemek yap, ye, banyo... derken kitap oku biraz sohbet et uyu modunda hayatımız. Hafta sonunu da meraklı miniklerin yapmadığımız dergilerini yapma ile çözüp dengeledik sayılır. Zaten tavan yapmış kitap sevgisi artık önü alınamaz bir hale geldi.

İşte böyle geçiyor günlerimiz, anne-kız barışık. Ah bir de oğul kısmı var ki henüz ufak tefek heyecanlanmalar dışında idrak edebilmiş değilim doğurmak üzere olduğumun. Hala koşuşturabileceğimi, temizlik yapabileceğimi, herşeye yetebileceğimi sanıyorum.. ta ki takılana kadar.. Bakalım ne kadar sürecek bu durum.. Yatağı hazır, çamaşırları yıkandı ütülendi, e daha ne olsun. Sağlıkla ve üzmeden gelmesi kaldı bir.. Hayırlısı ile..