Ne Zaman Büyüdük..

Pazartesi teyze geldi Aydın'dan.. Tutturdu gelin, özledim diye.. Gece baba çalışacak olunca, haydi deyip kalkıp gittik.. Kar yağıyordu, ne olur ne olmaz diye minibüsle gittik.. Sakarya-İzmit minibüsleri tam bir facia.. Pişman olduk.. Sonra kar yağdı.. yağdı, yağdı.. Ne yağdı ama.. Birikti üstelik; donan karların üstüne.. Ve geçen senenin aksine aralıksız yağıp yerden de kalkmadı.. Kalkmayacakmış gibi de duruyor hani.. Teyzenin evine inen hafif yokuş da buzlanmıştı.. Oradan kayan mahallenin çocuklarını görüp bi aşka geldi bizimki.. Heyecanlandı, kaymak istedi.. Önce ellerinden tutup kadırdık, ııh olmadı. Alışveriş poşetlerinden birini boşaltıp oturttuk üstüne.. Arkasından ittirerek bazen de bacaklarından çekerek kaydırdık..  Aman ne kahkahalar attı, ne mutlu oldu anlatamam.. Biz de çok değil belki bi 10 sene öncesine kadar sanki böyle bir ekşında çok mutlu olmayacakmışız gibi SalihaBetül sıkılsa da eve gitsek moduna girmiştik.. 

Düşünüyorum da çocukken kar yağdı mı sevinçten uyuyamazdık, üşümek nedir, ıslanmak nedir hiç düşünmezdik bile.. Başlarda kar yağdıkça; "aman ne güzel, pek tatlı yağıyorlar" dedirtirken; yağdıkça yağınca "akşama biter herhalde" dedirtti bana..  Akşam oldu perdeler kapandı, görmeyince bitti sandık.. Ama yok, çaylarımızı yudumlarken perdeyi aralayıp bir bakalım dedik, sokak lambasındaki romantik yağış yerini tipiye bırakmıştı.. Bunu gören evin çocukları (teyze-Harun-SalihaBetül) sevinç çığlıkları atıp dışarı  çıkma planları yapmışlardı bile.. Hiiç üşenmeden kalktılar, sıcacık evi bıraktılar, giyindiler kuşandılar ve aşağıya indiler.. O an düşündüm hiç bir kuvvet beni yerimden kaldıramazdı.. Tamam itiraf ediyorum, belki bir ihtimal eşim yanımda olsaydı ve  hadi inelim deseydi çıkardım ama onlar aşağıda eğlendikçe en ufak bir kıpırtı hissetmedim içimde ya hu.. Aklımda varsa yoksa yarın eve nasıl gideriz? vardı.. Ha bir de baştan aşağıya ıslanmış olması muhtemel SalihaBetül'ü giydirmek, üşüyüp üşümediğini merak etmek, öksürür mü ya da keyfi kaçar mı diye tasalanmak da vardı..

Evden yeni çıkan SalihaBetül ve eve girmek istemeyen SalihaBetül arasındaki farkı bulunuz...

Ne kadar çok kararmış içim ya hu.. Belki yanan boğazımın etkisidir, belki de pazartesi atkısız şalsız dışarı çıkıp o sert rüzgarı yedikten sonra çatlayan dudaklarım, yanaklarımın verdiği gerginlik.. Kim bilir.. Ah ben asıl sebebini biliyorum bunun, okulun açılmasına birkaç gün kala arabayı çıkaramayışımız, gönlümüzce yapmak istediklerimizi yapamayışımız bence.. Evet evet kesin bu, yoksa konunun benim yaşlanmamla ne alakası olabilir ki...