Felsefe Pazarı

Pazarları ve Pazar günleri evde olmayı sever olduk.. Bizim kız babasının çalışma saatlerinden şikayet edeli beri evde maaile olmaktan, vakit geçirmekten ekstra haz alır olduk ailecek.. Bu pazar da evdeydik.. C.tesi geç atmamdan kaynaklı Pazar çoook geç kalkmalarım meşhur oldu benim.. Tabi bunda pek sevgili eşimin buna imkan oluşturmasının ve hazırlanmış sofraya uyandırmaya alıştırmasının da katkısı büyük.. Epey güzel bir kahvaltı ardından her zamankinden farklı hiç ama hiç söylenmeden ben işlere giriştim, SalihaBetül ve babası da onlara hazırladığım oyun masasına.. Ben bulaşıkları yerleştirdim, evi dertop edip çamaşır filan hallettim çok büyük bi hızla.. onlar da pek keyifle oyun hamurlarına daldılar.. Ben işleri çok büyük bir huzurla bitirmiştim ki; artık değil onlara ilişmek, yanlarına gidip rahatsız bile etmek istemedim. Süper anne hazzının gazı ile hayatımda ilk defa hazır paket suflelerden -markette süper indirimdeydi, dayanamayıp almıştım- yaptım.. Zaten hepi topu pişmesiyle filan yarım saat oldu.. O esnada bi yandan suflenin bulaşıklarını hallederken öte yandan da makineye kahveyi koydum.. Çok pis gaza gelmiştim, çıkardım en sevdiğim ama hep üşengeçlikten kullanmayı unuttuğum kahve fincanlarımı ve katıldım aralarına.. Sufle kaplarınn rezilliğini görmezden gelin artık..

Geldiğimde hamurlar kalkmış kitaplarla uğraşıyorlardı... Ne güzeldi.. Ben coşmuştum, e bizim bey de coştu, hadi yemege gidelim deyip hepimizi coşturdu :) Kendimden utanarak yazıyorum ki diyetin içine ettim. AntakyaSofrası adında yeni keşfettiği çok zararlı biryere gittik. Neler yediğimizden filan asla bahsetmeyeceğim, o sebeple bu konuyu hemen kapatıyorum.. Ha buraya nereden gelmiştik.. Yemege giderken bizim kız birden bizi sustururcasına bir ses tonu ile "Anne, biz bugün uyumadık mı?" diye soruverdi.. "Ee şey kem küm -neden sordu acaba??- evet uyumadık kızım. Ne oldu, niye sordun?" diyebildim.. "Bugün neden uyumadık ki biz?" deyip sanki hani bi de "cık cık cık" dedi gibi geldi bize ama bilemedik işte.. Neyse ki dünün hikmeti bugün çıktı meydane.. Sabah uyanır uyanmaz; "annecim, dün çok güzel bir gündü di mi.. Ben hiç uyumak istemedim" dedi.. Gülsem mi ağlasam mı.. En iyisi biraz ağlayayım, biraz sevinçten, biraz üzüntüden biraz da huzurdan..