Sonbahar...Ayrılık..

Sonbahar gitmemişken, mis gibi yağmurlu bir hava bulmuşken, fotograf makinem yanımda ve yağmura rağmen güneş o doğal ışığını mahrum etmemişken bu güzelim yapraklı ağaçların önünde poz vermeden duramadık. Babası c.tesi binlerce km uzağa uçuyor, biraz içimiz buruk. O her gördüğüne pek bir heyecanla ve coşkuyla anlatıyor ve farkında değil henüz ama ayrılınca beni çok yoracagına kalıbımı basarım. Ne diyelim kendi acımızı unutup onu teselli etmeye çalışacağız artık, yapacak bişey yok. Güle güle gitsin gelsin inşallah...