Değişken Huylar..

Doktora gittik,  tahlil yaptı, baktı, hiç bişiyciği yok deyip gönderdi bizi.. Ateş de annaneyi görünce düştü.. Evet bedenen iyileşti.. Fakat ruhen iyileştiğini söyleyemem.. Resmen huy değiştirdi.. Şımardı mı desem ne desem bilemiyorum, Uyumsuzluk, bir türlü mutlu olamama, çok çok ağlama, haykırma hatta böğürme gibi olumsuz bir sürü huy edindi kendine. İdare etmeye çalışıyorum, çoğu kez sabırlı davranmak için içime atıyorum öfkemi ama bazen patlıyorum.. ve üzülüyorum sonrasında... Geçer di mi? Geçsin lütfen. 

Haftasonu teyzeydi, anneanne-dedeydi derken hep geç yattı, sabah normal saatinde kalktı-09:30-. Ee öğle uykusu nedir bilmediğimizden akşam yemek saatinde başlıyor mızıldanmalara. Her akşam yemeği, her sabah kahvaltısı kabus oluyor artık. Sadece meyve ile beslesek öyle yaşar gider bir hali var. 

Bu fotograf da neyin nesi mi? Bu akşam yemeğe neyse ki hevesle oturdu diye sevinmiştik...Fakat henüz tabagındaki yemegin yarısını yemeden elinde kaşığı ile uykuya dalıverdi. Başta uyumuyor herhalde gözlerini dinlendiriyor sandık.. Gerçekten.. Ama sonra elindeki kaşık yere düştü.. Bir iki seslenmeye de cevap alamayınca anladık uyuyakaldığını.. Hala şu saat oldu yatırdıgımız gibi uyuyor :) Dün iftarda davetli olunca ve bir de dayısı gelince eve döndüğümüzde uyumak istemiyorum diye diye uykuya daldı.Bu kadar uykusuzluk bir yerde patlak verecekti elbet.. Doğdugundan beri hastalıklar hariç hiç bilmem kendi kendine uyuduğunu, uyuyakaldığını ya da uyut beni dediğini.. Demek oluyormuş..

Bir de televizyon seyretmek istiyor son günlerde.  Babaannesi ile KaraŞimşek seyretmişler birkaç kere, gelip onu anlattı. Babasına "ben bu arabayı begenmiyorum, dala cimşek al.. Bu araba konuşmuyo" diyor. Konuşturuyoruz, bu sefer de "uçmuyo ama.. hem o denizde de yüzüyo" diyor.. Kafayı takmış. Şimdilerde yine unuttu gibi .. Ama işte babası umrede izler, oyalanır diye telefonuna Kayyu, maisy ve pepee yi yüklemişti, derken onun da müptelası olma yolunda ilerliyor. Neyse ki artık sınır koydukç Her gün 10 dk. İster t.v. de ister telefonda. Her ne hikmetse telefonu tercih ediyor, açması kapaması, kısacası kontrolün elinde olması hoşuna gidiyor zaar. Ses etmiyoruz. Ama bence ister Kayyu, ister Pepee konuşan her türlü çocuk çizgi filmi çok sağlıksız. Hiç onaylamıyorum bu durumu. Bizimki şimdiden "Kayyunun babası huzur evi dedi" ama Pepee de yıkanmak istemiyor" "babacım biz de beyzbol oynıyalım" demelere başladı. Kıyaslama yapmasına ramak kaldı sanırım. Gidelim, hayırlısı ile dönünce herşey yoluna girecek inşallah. Çünkü okula gitmeyen, dışarı çıkmayan çocuğu evde zapdetmeye çalışmak çok zormuş. Zaten kendisi de hiç ama hiç memnun değil bu durumlardan. "Biz ne zaman dışarı çıkıcaz, gezmeye giicez" serzenişlerinde bulunmaya başladı yavaş yavaş.. Haklı da..

Yazmasam olmaz,unutuyorum sonra.. Gecen gün ilk defa ödünç vermek kelimesini cümle içinde kullandı:)  Ne oldugunu hatırlayamadığım birşeyi Meryem'e vermeyi teklif etmiştim, "Hayıl annecim vermeyelim.. Öddünç verelim" deyiverdi. Yanlış anladım sandım, bir kez daha sordum. Sonra sanki anlamını bildiğini ispatlamak istercesine, "yani paylaşmak demek annecim.. verelim ama o bize sonra geri versin meselaa" dedi.