Can sıkıntısından mütevellit

Yalnızlık başına vurdu artık :) Tüm yılı sosyal sosyal geçirirken ramazanın gelmesi ve yolculuğun yaklaşması ile sekteye ugradı bu sosyallik durumu.. Ne de olsa orucun verdiği dinginlik, sakinlik durumu.. öte yandan ufak tefek işler, evde der top işlerine girip çıkamamak.. Çok sıkılıyor bazen evden. Ben yemek yaparken mutlaka sandalyesini kapıp yanıma koşuyor mesela. İlla yardım edicem modunda akşama kadar. Şu anda yardıma ihtiyacım yok annecim desem de o kendine bi işler buluyor.. Misal ayağımda terliğim yoksa koşup bulup getiriyor, annecim terliklerini giy diye:) Aşağıdaki fotograf da bir can sıkıntısı eseri:) 6 senedir fırının önünde duran, artık yeri orası olduğundan bizim alıştığımız ve dikkatimizi çekmeyen bu tavşancığı alıp kafasına meşrubat şişesinin kapağını koymuş.. Tavşan polis olmuş muş :)

Hava desen süper zaten. Tam evde oturma ve bence hatta dışarıda aylak aylak gezme havası.. Her ikisi de çok keyifli. Bu mevsimde hiç şikayet edilecek bir tarafı yok. Anneanne-dede-dayı da geldiler bu akşam üstü. Gelmelerini beklerken evde dokuz doğurdu:) Gelince de mutluluktan zıp zıp zıpladı. Güzel günler gelicek, daha da zıp zıp zıplayacak biliyorum :) Az kaldı az, tam 1 hafta..