Bi Cumartesi; Evde Olmaktan Kim Sıkılmış

Geçen hafta C.tesi den kalma kareler bunlar. Babası işyerinde, ben mutfakta mesaide olunca kendisine sessiz sessiz odasında oynamak düşen SalihaBetül'ün sessizliği rahatsız edici boyutlara gelince odanın kapısından şöyle bir süzülmeden edemedim.. Doğrusu saçlarımı diken diken edecek ve dişlerimi sıkarak sabır dileyeceğim bir manzara bekliyorken; bu manzara ile karşılaşmak kafaya bir şaplak atma hissimi artırdı :)  Kuzum bir tonton nine mi desem, anaokulu ablası mı desem, ne desem bilemediğim bir "ögreten adam" edası ile yatırmış bebelerini kendince elleri kolları bi şekil şemallere sokarak masal okuyordu.. E tabi illa ki en favorisi Feridun Amcasının! Kırmızı Elmasını okuyordu. Sonuna kadar bekledim, elmayı koparabildiklerindeki heyecan dolu ses tonunu dinleyebilmek için.. Ellerini ağzına götürüp kahkaha attığını duyabilmek için.. 

 E tabi beni görünce büyü bozuldu. Güzel güzel kendi başına oynayan SalihaBetül yivitti yani :) Anne bana masal okusana ile başlayan, gittiğimi görüp gitmee diye çığrınma ile devam eden kafama ikinci kez şaplak atmama vesile olan sinir harbi yaşadık. Sonra bebeklerini gösterdi bana bir bir, oynadık, okşadık filan. Biraz yatakta kikirdedi, nihayet mutfaga birlikte gitme kararı alarak mutlu mesut halimize geri döndük.

 Evde geçirilen hafta sonları "arada iyi geliyor caaaanım, biz de seviyoruz evde olmaı yani :) Yoksa hep gez hep gez nereye kadar yani..