Teyze nişanlandı.. Bu mutlu gününde elbette onu yalnız bırakmadık. Aydın'a gittik. Yol gayet eglenceli geçti, ne de olsa babaannesi de yanındaydı. Her daim onunla oynayacak birisi vardı..
Yalnız sabah kalkmasından beri hafif iştahsızlıgı vardı. Yolculuk stresi yaşıyor sanırım dedik, üstünde durmadık. Ne de olsa keyfi yerindeydi.. Fakat altını alırken farkettim ki vücudunda küçük benekler çıkmıştı. Sanırım bişiy oldu, bişiy dokundu sandık ve bunun da üstünde durmadık..Bu da bebelerini kucaklamış, uykuya dalmaya çalışan SalihaBetül:)
O akşam bir sorun yoktu, anneanne dede hasretiyle, nihayet isteme töreniyle geçti bitti. Kahveler yapıldı, teyze servis etti.. Fotograf makinamız bozuldu, bir iki pozla idare edildi filan.. Fakat gece inanılmaz kötü bir geceydi. Sürekli agladı, uyumadı, uyutmadı.. Ertesi gün -nişan günü- ise ateşi 38.2 olunca kaptıgımız gibi dr.un yolunu tuttuk.. Vücudundaki benekler de artmıştı.. Tam 3 hastane gezdikten sonra hiçbir hastanenin acilinde çocuk doktoru uzman bulamadık ve Aydın ın meşhur cocuk drlarından birinin muayenehanesine gittik.. Viral bir enfeksiyon oldugunu ve bu puantiyelerin de bundan kaynaklandıgını, sol kulagının kızarık oldugunu ve orta kulak iltihabı olabileceğini söyledi. Hayatımızın ikinci kutu antibiyotiğini aldık..
Nişandan ben ve annem hiçbirşey anlaamadık. Ne gönlüme göre fotograf çekebildim, ne yüzükler takılırken bakabildim.. Sürekli kucagımda durmak istedi ve kalabalıgın da olumsuz etkisi ile agladı durdu.. Şurup vakti gelip içtikten takriben 15 dk sonra kendine geldi minik kuş..
Nişan bitti, SalihaBetül'ün keyfi yerine geldi. Ortalıgı birbirine kattı, hareketleriyle milleti güldü geçirdi. Her poz ver deyişte sevimliliği görülmeye degerdi
Annesinin kuzenlerinin çocukları ile oynadı, eglendi..
Dayısını daha bir yakından tanıdı, çok sevdi, sakalları olmasına ragmen çabuk alıştı ve sevdi..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder