Bugün okulumuzun tiyatro etkinliği vardı. Ee annesi organize eder de SalihaBetül geri kalır mı? Elbette en başta o da yerini almıştı..
Oyunumuzun adı "Mutluluk Gezegeni" idi.. İki perdelik bir çocuk oyunu.. Salona girer girmez bizi dört bi taraftan gelen çocuk şarkıları karşıladı. SalihaBetül kocaman salonu ve neşeli birsürü çocugu görünce sevinçten ne yapacagını şaşırdı. Mutlulugu gözlerinden okunuyordu.

Neyse ki oyun başlamıştı ve biz de yerimizi almıştık. SalihaBetül kucagımda oturmak zorunda kaldı çünkü kapanır koltukların oturma pozisyonuna gelmesi için belli bir agırlık uygulanması gerekiyordu, SalihaBetül'ün agırlıgı koltugun açık pozisyonda kalması için biraz az geldi:) Koltugun içine kaçtı:)

Oyun başlayıp da sşarkılar söylenmeye başlayınca, oyuncular bir o yana bir bu yana zıplamaya, hoplamaya başlayınca sevinçten çılgına döndü. Kucagımda ayaga kalkmak istedi, alkışladı bol bol.. Arada meyve yedi, çubuk kraker kemirdi, su içti, beni emdi.. Sıkılır gibi oldugunda ise biraz yere koydum, yürümek iyi geldi. Ama sonuçta problemsiz ve zevkli bir oyun izledik.. Sonuna kadar salonda durmayı ve oyunu izleyebilmeyi başardık:)


Oyun bitti, okul arkadaşlarımız servislerinin gelmesini beklerken biz de onlara eşlik ettik. İşte bu da en küçük arkadaşımız, henüz sadece ve sadece 3 aylık olan AliEfe..

Umarız en kısa zamanda çekirdek ailemiz ile bir oyun izlemek kısmet olur:)
1 yorum:
inşallah canım :)
geniş aileni de unutma (aralık anneleri)
Yorum Gönder