Şükür..

Hiç üstüne düşmedim, evde çalıştırmadım, ne durumda diye öğretmeni ile görüşmedim.. O ise usul usul çalıştı, devamsızlık yaptığı günlerde kendi kendine fazladan okumak isteyip kimseyle arayı açmamaya çalıştı.. Hele son gün, yani sınıf arkadaşı AyşeHafsa cüzünü bitirip Kuran okumaya geçince, "bugün iki sayfa okuyalım, ben artık Kurana geçmek istiyorum" diye hırs bile yaptı. Kendi tabiri ile öğretmeninin ağzını açık bırakarak şaşırttı.. Benim ağzım mı; gögsünün üzerine yapıştırdıkları yıldızla içeri girince epey bir süre kapatamadım. Şaşırdım çünkü gerçekten hiç beklemiyordum.
Sonrasında günler geçti, kitabın yüzüne biraz daha ısındı gözleri, gönlü.. sıra partiye geldi. Hiç bir özel isteği olmadı, sigara böreği ve kurabiye yapmam hariç :) Yaptık sigara böreğini de kurabiyesini de. Pastasını da o güne özel yaptırdık. Keyfine diyecek yoktu. Babası olmadığı için üzülecekti ama teknoloji sağolsun, bir ekran kadar uzağımızdaydı. Aramızdan birinin görevi babaya telefondan canlı yayın yapmaktı. Başı hariç tüm programı izleyebildi. Anneanne, babaanne, dede, teyzesi, BilgeEce ve AliMahir ile maaile hazırdık. Hepimizi yanında görmek eminim ki onu çok mutlu etti. Bir ayet okudu, ardından ne anlama geldiğini söyledi. Sonra gayet uzunca bir şiir okudu, ve hemen ardından babasının en en en sevdiği küçücük örümcek şarkısını söyledi. Babasını her koşulda ağlatabilen en sevdiği şarkısını.. Mutluydu, özellikle herkesin onun için hazırladığı hediyeleri açarken. En çok da teyzesinin hediyesi pembe Kuran ı sevdi, okşadı, sayfalarını sevdi.

Okuma merakı sevgisi hala yüksek dozda devam ediyor. Şimdi heceleyerek de olsa okuyor. Okuyor olması ile pek ilgilenmiyorum esasen, ama Kuranını keyifle kucaklamasından, içinde yazılanlarla ilgili gözleri pırıl pırıl konuşmak istemesinden dolayı ziyadesi ile mutluyum. Umutluyum..  Diliyorum ki içinde yazılanlarla ilgili merakı hiç bitmesin, hayatını onu okumaya, anlamaya ve anladıkları ile de yaşamaya adasın. Okuduklarının değiştirdiği örnek insanlardan olsun.