Bi Daha Yok Almıyım..

C.tesi geceleri sandığımın ya da umduğumun mu demeliydim aksine hiç macerasız, sıfır sorunlar, mızıldamasız, ekstra mışıl mışıl uyuma ile geçmiş.. Çok bozuldum bildiğiniz gibi değil. Her gece bir kere uyanan çocuk hadi bilemedin uyur gezer modda o yatagından illa kalkıp bizim yatagımıza gelen çocuk deliksiz uyumuş iyi mi.. Gece uyuma vakti haydi deyince MeryemNur'un annesi "annem bana mutlaka kitap okurdu" demiş. Okumuşlar. Sonra ""annem bana iki tane kitap okurdu" demiş.. İkinciyi de okumuş sabırlı arkadaşım.. Sonrası gelmiş yine, "annem bana 3 tane 4 tane 100 tane 1000 tane kitap okurdu" demiş. Arkadaşım yememiş tabi bu numarayı.. Yatmışlar karşılıklı, hemencecik de uyuyuvermişler..Bir kere bile uyanmaz mı, mızıldamaz mı yahu.. Şaştık kaldık.. Üstüne üstelik kıskandık da.. Gece annem diye mızıldanır fikrimden o kadar emindim ki gayet ciddi bir hayal kırıklığı da yaşadım.. Neyse kazasız belasız geçen günün sabahında belki kahvaltıda bizi arar umudu ile aradık.. Bizim hanım kahvaltısını çoktaaan yapmış, ellerini yıkarken denk getirmişiz, şimdi konuşamam diye reddetti bizi.. Ağlayabilirdim sanırım o an.. sinirden mi kıskançlıktan mı neden?? Epeydir kıskançlık duygusundan uzak oldugumu farkettim.. Sonra merhameti kabardı bizimkinin de aradı neyse ki.. Gelip alalım mı seni diye sorunca da "şimdi hazırlanıyoruz parka gidicez, biraz daha oynıyalım lüffen lüfeeen" dedi.. Ne denir ki kabul ettik.. Sessiz, sakin, ilk defa karşılıklı bir kahvaltı ettik eşimle. Nasıl değişik geldi her ikimize de.. Yer yer hüzünlü ...

Almaya gittiğimizde parktan dönüyorlardı.. Özlememiş hiç bizi diye düşünüyorduk ama hemen anneeem babaaaam diye sarıldı dizlerimize. Pek duygusaldı canım.. Babası pazar günü eger güneş olursa onu parka götürmeye söz vermişti, bizimki de günlerce dua etmişti..  bulutlar yağmur dolmasın da grileşmesin diye.. güneş gri bulutların arkasına saklanmasın diye...  SekaPark'a yöneldik en kısa yoldan.. Özlemiş babasını çok, sarıldılar, yürüdüler, hoplayıp zıpladılar, sarmaş dolaş sohbet ettiler. Ben de onları geriden geriden izledim hep..  Dışarıda onlar el ele dolaşırken kendi kendime takılmayı da ögrendim, bununla da mutlu olmayı ögrendim ya..