Annelik..

Nasıl güzel yağmur yağıyor Pazardan beri. Hala istediğimiz gibi keyifle cup cup diye sulara giremedik gönlümüzce. Olsun... Nasıl olsa ekime yeni girdik, gireriz...

Bu sabah da evden çıkarken çok güzel yağıyordu. Apartmandan garaja kadar ben önde o arkada her zamanki gibi yürüyorken arkamdan coşkuyla seslendi SalihaBetül: "Annecim, baksana! Ben kanguru oldum. Azra (koynundaki bebegin adı) da benim yavrum." Sokuşturmuş montunun içine, okula gelene kadar bıcır bıcır konuşmaya devam etti. "Ben onun annesiyim. Şimdi yağmur yağıyo yaaa, ben onu yağmurdan korumak için karnıma soktum. Kanguru gibi. Islanmasın diye.." İyi  "anne" olur bu kızdan :) Nasıl da yavrusunu düşünmüş

Sonra olmayı unuttuğumuz hepatit aşısının ikinci dozunu olmaya gittik. Gitmişken de belki hiç bahsetmemiş olsam da aslında uzun zamandır kendime dert ettiğim, geniz eti var mı bu çocukta sorularıma cevap bulabilmek için kbb ye gittik. Tahminler çok yanıltıcı değilmiş, ama operasyon yapılacak kadar ve dert edilecek kadar bişiy hiç değilmiş. Doktor biraz vesveseli buldu sanrım beni, oysa hiç öyle değilimdir :) Büyümesini engellemek için oldugunu söylediği bir karışım ilaç hazırladı. Çıkarken bile annesi lütfen sakın endişelenmeyin diyordu adamcağız, artık nasıl evhamlı bir anne imajı cizdimse.. Demek annelik böyle bişiy, dışarıdan hissediliyor insanın evhamı, o istemese de..
Sağlıklı, mutlu ve artık ekimle beraber bol bol ıslanıp kikirdemeli günler hepimizin olsun ...