Ve Perde..

Omuzlarımızdan büyük bir yük kalktı sonunda. Son hafta yaşadığımız gerilim dolu günlerin ardından çok şükür karne programını atlattık. Programa katılmasına karar verdiğimizden beri hiç ama hiç baskı kurmadık üzerinde. Sadece elinde bir mikrofon olacağını, onu tutarak konuşursa sesinin çok çıkacağını ve bu sayede en arkadakilerin bile onu duyabileceğini anlattım bir kere. Zaten bildiği şiirleri, sözleri okuyacaktı.Sadece karar vermeliydi okumak isteyip istemediğine. Evde tek işi son günlerde eline bir tarak, kalem ..vs alıp mikrofon niyetine kullanıp şarkılarını okumak idi.. 

Program gününe kadar da hiç itiraz etmemişti ;fakat sahneye çıkınca, tam karşısında babasını ve babaannesini farkederse heyecanlanıp çuvallayacağını düşünüyordum ne yalan söyleyeyim. Öyle mi oldu? Elbette hayır. Sadece 1 kere mikrofonla sahne provası yapabildik. Sonra da sahne sırasının ona gelmesini sabırsızlıkla bekledi. Kuliste öğretmenleri son bir prova istediğinde "hayır böyle okuyamam. Sıram gelince elime mikrofonu alıp okuycam" diye itiraz etti. 

Sahne sırası ona geldiğinde ise hiç problem çıkarmayan mikrofonun cozurdaması dışında harikaydı. Toplamda 2 kere bireysel 1 kere de koro görevi vardı. Ben daima sahne arkasında oldugumdan babası çekti fotografları.. Fakat sahne ışıgı gercekten çok ayarsız ve kötü oldugundan sonuç hiç tatmin etmedi bizi malesef. Belki fotografçıdakilerden birşeyler çıkar, bakalım...

Koroda toplam 3 şarkı söylediler. Arkadaşları ile el ele tutuşması, onlara uyum sağlamaya çalışması, sahnede kocaman bir çocuk gibi durup hiç taşkınlık göstermemesi gerçekten takdire şayandı. Kocaman bir kız olmuş da haberimiz yokmuş diye düşündürdü bizi..

Sıra karne almaya geldiğinde ise adının anons edilmesi ile koşarak ögretmenlerine sarıldı. Herşey sanki önceden prova edilmiş gibi oluyordu ve ben gözlerime inanamıyordum. Arkadaşları ne yaptı ise o da aynısını tekrarladı. Gerçekten okulun bir parçasıydı artık benim kızım. Sahne önünde rahat rahat izleyemesem de en azndan gözyaşlarımı tanımadığım ya da az tanıdıgım insanların görmemesi tek avuntum oldu:) Züğürt tesellisi misali.. Mutluluk gözyaşları döktüren güzel kızım benim, daha nice programların, karne törenlerin olsun inşallah!