Diyalog

Anne: -O gün içinde artık 3. kez altına çiş kaçıran SalihaBetül'e kızmaktadır-: Neden vaktinde söylemiyorsun annecim, neden altına kaçırıyorsun?
SalihaBetül: -Salağa yatmaktadır- Neden kaçırdım annecim?
A: Bilmiyorum, ben de sana soruyorum ya yavrum.
SB: Çünkü ben Ömer olmaya karar verdim annecim. Bebek olmaya karar verdim.
A: Sıkıldım ama artık bana annecim deme, istemiyorum.
SB: Annecim, baba mı diyim?
A: -Anne daha da sinirlenmektedir.- Hayır baba da deme, anne de deme. Hiç konuşma benimle en iyisi
SB: -Dudaklar bükülür- Öp beni anne öp beni
A: -Güya kararlıdır, gülmeyecektir ve yumuşamayacaktır. Zira bu artık içinden çıkılmaz bir kısı döngü olmuştur.- Öpmek istemiyorum. Sana kızgınım doğrusu. Biraz öpüşmeyelim ve sarılmayalım. Sen en iyisi yatagında otur, yaptıgın hatayı düşün. Şimdi ben odandan çıkacağım, işlerim var, tamam mı?
SB: Tamam annecim. Benim babamı beklemem gerekli. Çünkü babam bana sarılsın babam beni öpsün. Sen git işlerini yap, mutfağa git, bulaşık yıka. Kevser Teyze gibi bulaşık yıka (Kevser Teyze okuldaki yardımcı bayan, söylememe gerek var mı bilmem)
Anne kopmuştur, artık tutarlılık, kararlılık, kendine saygıdan bahsedilemez.. Gülse midir, ağlasa mıdır, kızsa mıdır.. trip yapsa uzatsa o bir bebektir... İki ucu pis değnektir işte..

Bana yakıştırdığı sıfata bak. Çok bilmiş!