2 yaşına 2 ay kala tam 22 aylık bir bilmiş kuzu oldu SalihaBetül hanım.. Bu fotograf sabah evden okula gitmek için çıktıgımızda tamamen SalihaBetül'ün doğaçlama haliyle çekildi.. Poz ver dedim böyle verdi:)
Yaklaşık 20 gün önce Ömer dünyaya geldi, ve biz ilk defa bu hafta tanıştık ailemizin en minik erkeği ile. mis kokulu çok güzel bir bebek. Fakat SalihaBetül kendinden daha küçük bir bebek olmasını biraz tuhaf hareketlerle karşıladı. Mesela tüm hafta "annecim beni kucağına al", "annecim beni Ömer gibi kucagında salla", "yemeğimi sen yedir" ya da 2 gün peşpeşe altını ıslatma ile geçirdik.. Bundan sonra "Ömer senin kardeşin, sen abla oldun" gibi cümleler kurmamaya özen gösterip Onun da bir bebek olduğunu hatırlamaya çalışacağız..
.jpg)
Bunun dışında dil gelişimi, algı gelişimi çok hızla gelişmeye devam ediyor. Bıcır bıcır konuşuyor.. Sürekli baksana, yapsana, alcam, ver .. vs tarzı emir kipleri ile konuşuyordu. Her defasında düzelterek bakar mısın, annecim verir misin hatta alabilir miyim demeye başladı. "Battana (baksana), veyiiimitin (verir misin), ayabiyimiiim (alabilr miyim) diye kibarlıktan kırılırcasına konuşuyor bazen..
Okuldan etkilenerek de son günlerde cümlenin sonundaki kelimenin son hecesini 2 soluk kadar uzatarak konuşuyor. Şöyle ki; "yemek yiceeeeeem" diyebiliyor mesela.. Ben birşeyi doğru yaptıgımda ya da dogru birşey yaptıgımda "anneye appeyim (aferin)" diyor.
Birlikte oyn oynamaya bayılıyor. Kitap okumayı çok seviyor. Yemek pişerken illa ki fırının başına gelip "annecim, yemege batıcam" diyor. Eger fırında pişen bir yemek varsa "olley annecik bana kek yapmış" ya da canı bişiyler atıştırmak istediğince "anne hadi kurabiye(buaabiye)/kek bapayım" diyebiliyor mesela:)
Dün okul gelen uzman pedagog SalihaBetl'ün gelişiminin çok iyi oldugunu, kalemi çok güzel tuttugunu yalnız ilgimi biraz onun üzerinden azaltmamı söyledi. Her daim seninle olamaz, olmamalı. biraz tek başına da durabilmeli dedi. Ki şunu da ekledi "SalihaBetül yalnız kaldığında bir tehlike karşısındda tek başına ondan kurtulabilecek bir çocuk, bunu tecrübe etmesine olanak ver"..
Ve yine pedagogun da tavsiyesi ile ileride daha büyük sıkıntılara sebep olmaması için dün geceden beri bizim yatagımıza girmesine izin vermiyoruz. Her gece en gec 21:00 de kendi yatagında uyur ve gece 02:00 ya da 03:00 gibi ağlardı. Eger sakinleşirse ki genelde sainleşmezdi yatagında yatar, değilse aramızda.. Sonrada deliksiz mışıl mışıl uyurdu. Pedagog çocukların anne babalarının yatak odalarının kokusunu aldıklarını ve eger alışırlarsa da hep o kokuyu aradıklarını söyledi. Anne baba ile yatmanın ise sakıncalarını zaten herkes biliyor. Bu sebeple dün 03:00 den 06:30 a kadar onu yatagında tutma çabası verdim. Kah halıya kıvrılarak, kah oturarak onu yatmaya teşvik ederek... o ise ağladı, sızladı, yalvardı.. "annecim karnım acıktı, çorba içicem" "çişim var" "ayakkabılarımı giydir, mamaaaneme gidicem" gibi bahanelerle odadan çıkmak istedi. 06:00 dan 10:00 a kadar da deliksiz uyudu..
Bu sefer çok istikrarlıydım, inşallah alışma dönemi çok uzun sürmez. Bugün okulda en sevdiği ögretmeni olan Hilal ögretmeni ile konuştum, durumu anlattım. O da SalihaBetül'ü yanına çağırıp öptü, yatagında tek başına yattıgı için tebrik etti. Defterini istedi, "SalihaBetül artık yatagında tek başına yatacak, Hilal ögretmen de ona kalp yapıştıracak" diye de not düştü. SalihaBetül inanılmaz motive oldu, elinden defterini düşürmüyor hiç.. Bakalım bu geceye nasıl yansıyacak bu durum..
Yaklaşık 20 gün önce Ömer dünyaya geldi, ve biz ilk defa bu hafta tanıştık ailemizin en minik erkeği ile. mis kokulu çok güzel bir bebek. Fakat SalihaBetül kendinden daha küçük bir bebek olmasını biraz tuhaf hareketlerle karşıladı. Mesela tüm hafta "annecim beni kucağına al", "annecim beni Ömer gibi kucagında salla", "yemeğimi sen yedir" ya da 2 gün peşpeşe altını ıslatma ile geçirdik.. Bundan sonra "Ömer senin kardeşin, sen abla oldun" gibi cümleler kurmamaya özen gösterip Onun da bir bebek olduğunu hatırlamaya çalışacağız..Bunun dışında dil gelişimi, algı gelişimi çok hızla gelişmeye devam ediyor. Bıcır bıcır konuşuyor.. Sürekli baksana, yapsana, alcam, ver .. vs tarzı emir kipleri ile konuşuyordu. Her defasında düzelterek bakar mısın, annecim verir misin hatta alabilir miyim demeye başladı. "Battana (baksana), veyiiimitin (verir misin), ayabiyimiiim (alabilr miyim) diye kibarlıktan kırılırcasına konuşuyor bazen..Okuldan etkilenerek de son günlerde cümlenin sonundaki kelimenin son hecesini 2 soluk kadar uzatarak konuşuyor. Şöyle ki; "yemek yiceeeeeem" diyebiliyor mesela.. Ben birşeyi doğru yaptıgımda ya da dogru birşey yaptıgımda "anneye appeyim (aferin)" diyor.
Birlikte oyn oynamaya bayılıyor. Kitap okumayı çok seviyor. Yemek pişerken illa ki fırının başına gelip "annecim, yemege batıcam" diyor. Eger fırında pişen bir yemek varsa "olley annecik bana kek yapmış" ya da canı bişiyler atıştırmak istediğince "anne hadi kurabiye(buaabiye)/kek bapayım" diyebiliyor mesela:)
Dün okul gelen uzman pedagog SalihaBetl'ün gelişiminin çok iyi oldugunu, kalemi çok güzel tuttugunu yalnız ilgimi biraz onun üzerinden azaltmamı söyledi. Her daim seninle olamaz, olmamalı. biraz tek başına da durabilmeli dedi. Ki şunu da ekledi "SalihaBetül yalnız kaldığında bir tehlike karşısındda tek başına ondan kurtulabilecek bir çocuk, bunu tecrübe etmesine olanak ver"..Ve yine pedagogun da tavsiyesi ile ileride daha büyük sıkıntılara sebep olmaması için dün geceden beri bizim yatagımıza girmesine izin vermiyoruz. Her gece en gec 21:00 de kendi yatagında uyur ve gece 02:00 ya da 03:00 gibi ağlardı. Eger sakinleşirse ki genelde sainleşmezdi yatagında yatar, değilse aramızda.. Sonrada deliksiz mışıl mışıl uyurdu. Pedagog çocukların anne babalarının yatak odalarının kokusunu aldıklarını ve eger alışırlarsa da hep o kokuyu aradıklarını söyledi. Anne baba ile yatmanın ise sakıncalarını zaten herkes biliyor. Bu sebeple dün 03:00 den 06:30 a kadar onu yatagında tutma çabası verdim. Kah halıya kıvrılarak, kah oturarak onu yatmaya teşvik ederek... o ise ağladı, sızladı, yalvardı.. "annecim karnım acıktı, çorba içicem" "çişim var" "ayakkabılarımı giydir, mamaaaneme gidicem" gibi bahanelerle odadan çıkmak istedi. 06:00 dan 10:00 a kadar da deliksiz uyudu..Bu sefer çok istikrarlıydım, inşallah alışma dönemi çok uzun sürmez. Bugün okulda en sevdiği ögretmeni olan Hilal ögretmeni ile konuştum, durumu anlattım. O da SalihaBetül'ü yanına çağırıp öptü, yatagında tek başına yattıgı için tebrik etti. Defterini istedi, "SalihaBetül artık yatagında tek başına yatacak, Hilal ögretmen de ona kalp yapıştıracak" diye de not düştü. SalihaBetül inanılmaz motive oldu, elinden defterini düşürmüyor hiç.. Bakalım bu geceye nasıl yansıyacak bu durum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder