Artık eve dönme vakti gelmişti. Anneanne, dede ve abici si bizi havaalanına götürecek trene bindirmek için tran garına geldiler. Trene binene kadar abicisi ile son kez koşturmaca oynadılar, anneannesi ile doyasıya sarıldılar, öpüştüler. Tren kalkma düdüğünü çalınca artık ayrılık vakti gelmişti.
Trene binip de anneannesinin ve abicisinin dışarıda kalmasına biraz bozuldu SalihaBetül.. Bol bol el salladı, tren hareket edince de "anneanne gitti" dedi:( Oysa kendisi gitmişti:) Yaklaşık 1,5 saat süren tren yolculuğumuzda dedesi ile oyunlar oynadılar. Karşı koltuklardaki çocukların gofretlerine, çubuklarına masum masum bakınca anneleri ikram etti, meyve suyu eşliğinde onları yedi, dışarıdaki hayvanlara, salıncaklara bakıp sevindi:) Karşı koltukta uyuyakalan genç ablanın taklidini yapıp herkesi güldürdü:) Genel itibariyle güzel bir yolculuk geçirdik..
Nihayet havaalanına geldiğimizde de iyi kalpli ve yardımsever insanlarla karşılaştık. Hiç problemsiz kontrol yaptırıp dedemizden de ayrılarak baş başa kaldık. Camdan; inen kalkan uçaklara baktık, yine çok mutlu, şaşkın ve hareketliydi. O koştu ben onun peşinden koştum. Uçağımız onun uyku saatinde oldugundan uçağın kalkışında emerken uyuyakaldı. Hiç uyanmadan güzel bir yolculuk geçirdik yine.. Ama inişte mecburen uyandı. E tabi sonra tekrar uyuması çok geç oldu, uzun bir aradan sonra teyzesini görmüş olmasının da etkisi vardı tabii..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder